Beginnen aan een Exchange year was voor mij de beste keuze die ik kon maken. Het was geweldig en ik voelde me echt super thuis in het kleine dorpje Cleveland in de staat Oklahoma. Mijn gastgezin, dat bestond uit een vader, moeder en een zusje, speelde een grote rol in hoe snel ik me op mijn plek voelde. Ik had een hele goede band met hen allemaal; aan mijn gastmoeder kon ik alles vertellen en mijn gastvader hielp mij met alles. Hoewel het hebben van een zusje even wennen was omdat ik thuis in Nederland een broertje heb, ging dat achteraf heel soepel. Qua vrijheid mocht ik eigenlijk alles doen, zolang de communicatie goed was en ik vertelde waar ik heen ging.
Voor mijn eerste schooldag was ik totaal niet zenuwachtig; ik had er vooral heel veel zin in. Een dag eerder had ik een berichtje gekregen van een meisje dat mij de eerste dagen wilde helpen op school, wat een enorme steun was en zij is het hele jaar een goede vriendin gebleven. Vrienden maken ging sowieso makkelijk, mede omdat ik sociaal ben en Amerikanen vaak naar je toe komen omdat je “speciaal” voor hen bent. Omdat ik de enige exchange student op een kleinere school was, werd ik overal sneller bij betrokken en voelde het alsof ik er al jaren woonde. Typische vrijdagavonden brachten we vaak door bij een van de jongens thuis na een football game, waar we spelletjes speelden in de tuin of pizza aten op de bank.
Op een American High School heb je veel meer keuze aan vakken dan in Nederland, zoals weightlifting, pottery, fashion design en leadership. Zelf volgde ik pottery en graphic design, wat heel leuk en anders was. Het leukste aan school vond ik dat de sporten echt bij de school hoorden. Ik heb basketbal en soccer gespeeld. Basketbal was compleet nieuw voor mij en hoewel dat aan mijn spel te zien was, was de ervaring geweldig; met de schoolbus naar wedstrijden gaan terwijl het hele team en de zijlijn super fanatiek waren. Met soccer was ik gelukkig iets beter en was ik zelfs een starter player. De gezelligste momenten waren de busritten naar uitwedstrijden die soms wel vier uur verderop lagen.
Mijn absolute favoriete herinnering is dat ik werd gekozen tot basketbal homecoming queen. Het voelde zo speciaal omdat de hele ceremonie op mij gericht was en ik mocht helpen met de voorbereidingen. Ook Prom was een superleuke, typisch Amerikaanse herinnering waar iedereen in prachtige jurken en pakken verscheen. Daarnaast vergeet ik de eerste football wedstrijd nooit meer; met de cheerleaders, de band en de student section voelde het net alsof ik in een film zat.
Wat me bij aankomst in Amerika direct opviel, was hoe ver alles uit elkaar ligt; voor een leuke activiteit moest ik minimaal een half uur rijden. Ook de hoeveelheid fastfoodrestaurants langs elke weg was indrukwekkend. Uiteindelijk vond ik het juist leuk dat alles zo simpel kon zijn, zoals de autoritten met vrienden of even samen wat eten. Het was echt een super ervaring en ik zou het iedereen aanraden.
Auteur: returnee Maartje
