In september 2019 vertrok Mauth naar Noorwegen voor een geweldig High School Exchange Year avontuur via into. Hieronder lees je het persoonlijke verhaal van Mauth, van prachtige vergezichten tot grappige taalverwarringen:

Mijn jaar in Noorwegen: Bergen, herten en taalverwarring

Mijn eerste indruk van mijn gastland was toch wel hoe mooi het was. Ik kon altijd ver kijken en overal waren bergen te zien. Vanuit mijn kamerraam kon ik kilometers ver kijken en ik vond het altijd fijn om buiten op het terras te zitten om gewoon zo ver te kunnen kijken.

Een warm welkom en de eerste schooldag

Ten eerste was mijn gastgezin een geweldige familie om mijn uitwisselingsjaar mee te doen. Ze zijn super vriendelijk en hebben me met open armen verwelkomd. Mijn eerste schooldag vond ik heel eng; we hadden meerdere gebouwen waar we heen moesten en ik was blij dat mijn gastmoeder bij het eerste stuk van de dag was. In het begin was het vervelend om niet alles te kunnen begrijpen, maar ik was er uiteindelijk snel aan gewend en werd ook steeds beter in de Noorse taal.

Leuke herinneringen en activiteiten

Mijn leukste herinnering aan school was wanneer ik samen met mijn vriendinnen in het park ging lunchen als het lekker weer was. Dat was vooral in het begin, want later werd het te koud.

• Theater en paarden: Ik heb niet echt een sport gedaan, maar ik heb samen met mijn gastzus theaterlessen gevolgd.

• Paardrijden: Ook hielp ik op een adres met de paarden verzorgen en kon ik daar paardrijden.

Een grappige taalverwarring

Een moment dat ik nooit zal vergeten, was tijdens een zes uur durende autorit naar Bergen. Mijn gastmoeder stelde een vraag: ‘er du trut?’. Ik schrok enorm omdat het laatste woord precies zo wordt uitgesproken als in het Nederlands. Uiteindelijk bleek ze simpelweg te vragen of ik moe was. We hebben de hele weg nog moeten lachen om de verwarring.

Herten in de achtertuin

Het enige wat ik echt apart vond aan Noorwegen, was dat het meer dan normaal was als er een groep herten in je achtertuin stond of midden op straat liep. De eerste keer dat dit gebeurde, moest ik van mijn gastmoeder heel rustig op het terras gaan staan. Ik liep verward naar buiten, maar moest lachen toen ik de herten zag die alle appels van de appelboom in onze tuin opaten.

Auteur: Mauth, oud into deelnemer